દરિયો મારો!

રણ સઘળા મળવા આવ્યા,
એક-એક ને બદલે એકઠા આવ્યા.
વીરડી એક જ મિસરી મધુરપની,
ને ઝાંઝવાના જળ ઠેર ઠેર આવ્યા.
ક્યાંક ઝાંઝવાનો રચાયો બેટ,
ને ક્યાંક વળી રચી એને ત્રિભેટ-
દ્વિવચનમાં વચનો ઉમેરી સત્યના,
મોજા દરિયાના રણમાં રમવા આવ્યા.
અવનવા રંગોથી રંગ્યુ આકાશ,
કેટલાક પ્રસંગો મેઘધનુષને તોડવા આવ્યા.
વિફરેલી ને વિસ્તરેલી એ રેતીને,
જાણે 'એ' દરિયાના શમણા આવ્યા !
#RC

posted under , |

0 comments:

Newer Post Older Post Home
© Rakesh Patel NvndsR. Powered by Blogger.

Followers


Recent Comments