દુખિયારા-૨

આ પહેલા દુખિયારા ભાગ - ૧ અહી વાંચો : http://gitanshpatel.blogspot.in/2015/12/blog-post_12.html 

જીન વાલજીનની કાકલૂદીની કોઈ જ અસર પેલા ઘરના માલિક પર વર્તાઈ નહિ અને તેમણે પોલીસને બોલાવી લીધી. ઉપરથી આક્ષેપ મુક્યો કે આ ખતરનાક માણસે અમારા ઘર પર બંદૂકથી હુમલો કર્યો અને તે ધડાકામાં અમારો આ કાચ ફૂટી ગયો તે અમારા ઘરમાં ધાડ પાડવા આવ્યો હતો.
જીન વાલજીને પોતાની વાત મુકવાના ઘણા પ્રયાસ કર્યા કે એ સામાન્ય મજુર છે કે એને કોઈ મોટી ધાડ નહોતી પાડવી તે તો માત્ર રોટલી ઈચ્છતો હતો અને તે ય પોતાના બહેનના ભૂખ્યા બાળકો માટે !
અદાલતમાં કેસ ચાલ્યો. સવાલ જવાબ થયા પણ સાચી વાત ના પૂછાઈ અને જીન વાલજીનની સાચી વાત ના સંભળાઈ !
ચુકાદો આવ્યો કે આ માણસને પાંચ વર્ષની ગેલીની સજા આપો.. એ જમાનામાં મોટા મોટા લશ્કરી જહાજ ચલાવવા માટે હલેસા મારનારાઓની જરૂર પડતી એટલે કોર્ટ સજારૂપે આ હલેસા મારવાનું કામ સોપતી. એ સજા ઘણી આકરી ગણાતી. પગ બેડીઓથી જકડી દેવાતા અને કોઈ હલેસા ના મારે એને કોરડાથી મારવામાં આવતા. જો બીજી કોઈ ભૂલ થાય તો જહાજના અંધારા ભંડકિયામાં દિવસો સુધી પૂરી દેવાતા. આવી ગેલી ની સજા સાંભળી જીન વાલજીનને પહેલી ચિંતા બહેન અને તેના બાળકોની થઇ કે તે પાંચ વર્ષે પાછો આવે તો એ બધાને જીવાડશે કોણ ? એમનું ખાવાનું કોણ પૂરું પાડશે ? એ કરગરી ઉઠ્યો કે એ નિર્દોષ છે એને માત્ર રોટલી લીધી હતી ! પણ સજાનો અમલ થયો !
જીન વાલજીન એની સજાની દુનિયામાં થોડા સમયમાં જ માણસમાંથી યંત્ર જેવો બનવા લાગ્યો ! એકવાર બહેન અને બચ્ચાઓની યાદ આવી, હિંમત એકઠી કરી એ કેદખાનામાંથી ભાગી છુટવાનો પ્રયાસ કર્યો પણ એના કમનસીબે એ પકડાઈ ગયો. કેદમાંથી ભાગવાના ગુના માટે તેની સજામાં બીજા પાંચ વર્ષ ઉમેરી દેવાયા. એ ફરી ભાગ્યો અને ફરી સજા લંબાઈ – આમ આ ભાગી છૂટવાના પ્રયાસોથી - અંતે તેની સજા કુલ ઓગણીસ વર્ષની થઇ !
ચાર રોટલી લેવાની સજા ગેલીની ઓગણીસ વર્ષની સજા !
આજે એ છૂટ્યો છે – એક પીળો પરવાનો મળ્યો છે કે આ માણસે પોતાને મળેલ સજા ભોગવી લીધી છે !
પહેલો વિચાર બહેન અને બાળકોનો આવ્યો પણ પછી થયું કે એ તો હવે આ દુનિયામાં હશે કે કેમ ? હવે ક્યાં જાઉં ? શું કરું ?

[જીન વાલજીન કેદમાંથી છૂટી શું કરશે ? ક્યાં જશે ? એ આપણે જોઈશું હવે પછી !] 

0 comments:

Newer Post Older Post Home
© Rakesh Patel NvndsR. Powered by Blogger.

Followers


Recent Comments